امروز شنبه ՝ 1396/04/31    ■ Sat, Jul 22, 2017   



  
اندازه نوشته   A | A
آخرین اخبار 
چهارصد و پنجاه و هفتمین نشست شورا
دوشنبه، بیست و ششم تیرماه ۱۳۹۶، چهارصد و پنجاه و هفتمین نشست شورای فرهنگستان زبان و ادب فارسی، با حضور اعضای پیوسته و وابسته و مدیران گروه‌های علمی فرهنگستان، به ریاست دکتر غلامعلی حداد عادل، در تالار دکتر شهیدی برگزار شد. اعلام تأثر فرهنگستان از درگذشت دکتر دادخدا سیم‌الدین، عضو پیوستۀ غیرایرانی (تاجیک) فرهنگستان، قرائت نا ...

دومین همایش آموزش زبان و ادبیات فارسی
چهارشنبه، بیست و یکم تیرماه ۱۳۹۶، دومین همایش ملی آموزش زبان و ادبیات فارسی، در مرکز آموزش زبان فارسی دانشگاه فردوسی مشهد، با حضور استادان و پژوهشگران داخلی و خارجی برگزار شد. اولین دورۀ این همایش، به ابتکار انجمن علمی زبان و ادبیات فارسی، در دانشگاه تربیت مدرس انجام شد. در همایش امسال بیست سخنران در سه نشست تخصصیِ بررسی منابع ...

گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی و آموزش مربیان استان خوزستان
یکشنبه، هجدهم تیرماه ۱۳۹۶، گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، طی یک برنامۀ آموزشی دوروزه، چهل نفر از مدرسان مناطق دوزبانۀ استان خوزستان را به مدت ۱۶ ساعت، با اصول و مبانی دوزبانگی آشنا کرد. اين برنامه به‌منظور تربیت مربي و مدرس براي گروه آموزشی مدارس نوبنیاد مؤسسۀ راه ایمان در شعيبيۀ استان خوزستان و در محل مجتمع آموزشی بانو امین اج ...

انتشار ترجمۀ آلمانی شاهنامه
دکتر نصرت‌الله رستگار، محقق ایرانی و بازنشستۀ فرهنگستان علوم اتریش و دانشگاه وین، تصحیح ترجمۀ آلمانی بخشی از شاهنامه را به پایان رسانده است.
آخرين به روز رسانی ۱۳۹۶/۱/۱۹ - ۱۳:۵۴ نسخه قابل چاپ
برگردان «لیلی و مجنون» به نثر
 به خط سیریلیک و فارسی
 
حکیم جمال‌الدّین ابومحمّد الیاس بن یوسف بن زکی، متخلّص به نظامی، شاعر قرن ششم هجری قمری است که در سال ۵۳۵ هجری قمری در شهر گنجه دیده به جهان گشود. از زندگانی نظامی اطلاعات چندانی در دست نیست، اما بر طبق آنچه در منابع دربارۀ او آمده است مشخص می‌شود که وی تمام عمر خود را در زادگاه خود، شهر گنجه، به سر برد و در همان‌جا نیز وفات یافت. تاریخ درگذشت او را به سال ۶۱۴ هجری قمری نوشته‌اند.
    نظامی از دانش‌های رایج در آن روزگار، مانند نجوم و علوم دینی و ادبِ فارسی و عربی بهر‌ه‌مند بوده و از تمام این آگاهی‌ها در سرودنِ اشعار خود نیز بهره برده است. عمدۀ شهرت وی به‌واسطۀ سرودن پنج منظومۀ بلند است که به نام «پنج گنج» یا «خَمسه» شناخته می‌شود. این پنج منظومه عبارت‌اند از: مخزن الاسرار، خسرو و شیرین، لیلی و مجنون، هفت پیکر یا بهرام‌نامه، اسکندرنامه (شامل دو بخش: شرف‌‌نامه و اقبال‌نامه).
    نظامی مثنویِ لیلی و مجنون را در ۴۷۰۰ بیت در سال ۵۸۸ هجری قمری سرود. با وجود اینکه نام لیلی و مجنون در دوران پیش از نظامی نیز در اشعار و آثار شاعران و نویسندگان ادبیات فارسی دیده می‌شود، نظامی را باید نخستین شاعری دانست که این داستان را به‌صورت یک منظومۀ بلند و مستقل به نظم درآورد. اصل داستان لیلی و مجنون یکی از افسانه‌های محلی اعراب بوده که روایتی بسیار ساده از داستان عاشق شدن دو کودک به یکدیگر بوده است و حتی به نظر برخی دیگر از محققان، سابقۀ آن به پیش از اسلام و به سرزمین بابِل بازمی‌گردد.
    پس از نظامی نیز شاعران متعددی به سرودن داستان‌های عاشقانۀ بلند و خصوصاً داستان لیلی و مجنون، روی آوردند و ده‌ها شاعر در ایران، هند و ترکستان منظومه‌های مشابهی را سرودند و برخی از آن‌ها نیز داستان نظامی را با افزودن شاخ و برگ به آن و با رنگ و لعاب بیشتر، تغییر دادند.
    در مجموعۀ حاضر، پژوهشگاه فرهنگ فارسی ـ تاجیکی روایتی از این داستان را به نثر، با قطعه‌های منظوم حکیم نظامی، به‌منظور تسهیل مطالعه و آشنایی کودکان و نوجوانان با داستان مذکور، منتشر کرده است. این کتاب شامل پیشگفتار، متن داستان و واژه‌نامه است. گردآورندۀ این مجموعه در کار برگرداندن این داستان به نثر، در ساده کردن متن و به کار نبردن الفاظ و تعبیرات و اصطلاحات دشوار، کوشیده است تا عموم مخاطبان این کتاب، با هر سلیقه و سطح دانش، بتوانند از آن بهره‌مند شوند. همچنین برای برخی کلمات و تعبیرات به‌ظاهر دشواری که عموماً در متن اشعار سرودۀ نظامی به کار رفته، واژه‌نامه‌ای در انتهای کتاب ترتیب داده است.
    برگردانِ منظومۀ لیلی و مجنون، سرودۀ نظامی کنجوی، به کوشش مرتضی قاسمی، عضو هیئت علمی فرهنگستان زبان و ادب فارسی صورت پذیرفته است که پژوهشگاه فرهنگ فارسی ـ تاجیکی آن را به دو خط فارسی و سیریلیک در ۲۳۲ صفحه، در تاجیکستان منتشر کرده است.
 
تاريخچه   |    اساسنامه   |    دربارۀ وبگاه   |    نشر آثار   |    خبرنامهٔ گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی